جادسون لایپلی «تکامل رقص» را در ۶ آوریل ۲۰۰۶ آپلود کرد. خودش را یوتیوبر نمی‌دانست. سخنرانی بود که همین اجرا را زنده انجام می‌داد و برای مای‌اسپیس کد جاسازی می‌خواست. یوتیوب فقط آسان‌ترین جا برای میزبانی فایل بود.
در مه اعداد طوری جهید که کنار بیبی شارک کوچک و کنار ۲۰۰۶ بزرگ به نظر می‌رسد. ده‌ها هزار بازدید ظرف چند روز به صدها هزار رسید. برنامه‌های تلویزیونی زنگ زدند. کارکنان یوتیوب برای تشکر پیام دادند.
ویدیو تقریبا درس تاریخ با کتانی است. لایپلی از یک ترجیع‌بند آشنا به بعدی می‌رود و نورافکن روی صحنه خالی دنبالش می‌کند. به موزیک‌ویدیوی اصلی نیاز ندارید؛ حافظه بقیه را می‌سازد.
در بازه‌هایی بین ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ پربازدیدترین آپلود سایت بود. کانال لایپلی حتی چند هفته صدر جدول اشتراک را داشت. مردی از اوهایو نماد این ایده شد که یک کلیپ می‌تواند از اتوبوس تور جلوتر برود.
شهرت شکل ۲۰۰۶ داشت. مبل برنامه‌های صبحگاهی، دنباله و بعدا حضور در ریوایند. هنوز صنعت کامل سازنده حول تصویر بندانگشتی، کالا و آپلود هفتگی نبود. وایرال یعنی «همین یک فایل فرار کرد.»
امروز در نظرات کسانی را می‌بینید که وقتی آپلود شد هنوز به دنیا نیامده بودند. زندگی دوم یوتیوب اولیه همین است: رقصی برای درخواست دبیرستانی به مهر زمانی برای کل اینترنت تبدیل می‌شود.
کلیپ همچنین نشان می‌دهد چرا موسیقی هنوز فهرست پربازدید را اداره می‌کند. یک مدلی را راحت می‌شود تکرار کرد. آشنایی قلاب است. یوتیوب این لذت را اختراع نکرد؛ فقط به آن نوار پیشرفت داد.