در ۵ آوریل ۲۰۱۷ یوتیوب تی‌وی در پنج منطقه بزرگ آمریکا، یعنی نیویورک، لس‌آنجلس، منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، شیکاگو و فیلادلفیا راه افتاد. این سرویس جداگانه برای تلویزیون زنده ساخته شده بود، نه زبانه‌ای تازه برای آپلودهای معمول یوتیوب.
پیام عرضه برای هرکسی که از کابل خسته بود آشنا به نظر می‌رسید. یوتیوب تی‌وی خبر، ورزش و برنامه زنده را در دستگاه‌های مختلف و بدون تعهد بلندمدت وعده می‌داد. قیمت شروع ۳۵ دلار در ماه بود و بسته اولیه بیش از ۵۰ شبکه و چند شبکه در راه داشت.
سرویس ضبط را هم متفاوت از دستگاه سنتی تلویزیون می‌دید. هر عضو حساب شخصی و دی‌وی‌آر ابری بدون سقف فضا داشت و یک خانواده می‌توانست هم‌زمان تا سه پخش داشته باشد.
این طراحی محصول را پلی میان تلویزیون و نرم‌افزار می‌کرد. شبکه‌ها و رویدادهای زنده از دنیای تلویزیون می‌آمدند، اما کنترل‌ها، پروفایل‌ها، پیشنهادها، ضبط ابری و تماشای گوشی از وب می‌آمدند.
عرضه اولیه یوتیوب تی‌وی به چند بازار آمریکا محدود بود و یک‌شبه جایگزین جهانی کابل نشد. اهمیتش در ایده بود: برند یوتیوب حالا فقط کتابخانه ویدیوهای آپلودشده نبود؛ می‌توانست بسته‌ای از شبکه‌های زنده باشد که دنبال مخاطب حرکت می‌کند.