در ۱۳ مارس ۲۰۱۵ یوتیوب پشتیبانی از آپلود ویدیوی ۳۶۰ درجه را آغاز کرد. ویدیوی معمولی به مخاطب میگوید کجا نگاه کند. ویدیوی ۳۶۰ درجه میدان وسیعتری را ضبط میکند و به مخاطب اجازه میدهد صحنه، جمعیت، آسمان یا زمین را انتخاب کند.
در اندروید، مخاطب میتوانست هنگام پخش گوشی یا تبلت را حرکت دهد تا زاویه عوض شود. در وب و مرورگر کروم هم با کشیدن ماوس، دیدگاه تغییر میکرد. صفحه هنوز تخت بود، اما عمل تماشا فیزیکیتر و اکتشافیتر شد.
یوتیوب کاربردهای مختلفی برای این قالب تصور میکرد: کنسرتی که مخاطب در آن میتواند به سمت جمعیت برگردد، پرواز با لباس بالدار که آسمان و زمین برای جلب توجه رقابت میکنند، و داستانهای تعاملی که نگاه به جهتی دیگر بخش متفاوتی از صحنه را نشان میدهد.
آن دوربینها هنوز ابزار معمول خانه نبودند. یوتیوب با شرکتهایی مثل بابلکم، جیروپتیک، کداک و ریکو تتا همکاری کرد و فرایند آپلود به فراداده ویژه نیاز داشت. برای اینکه پخشکننده فایل را کروی تشخیص دهد، باید با اسکریپتی درست علامتگذاری میشد.
همین اصطکاک اولیه بخشی از داستان است. ویدیوی ۳۶۰ درجه فقط وضوح بیشتر نبود؛ دستور زبان نما را عوض کرد. بهجای اینکه از فیلمساز بخواهد به یک جزئیات اشاره کند، از سازنده خواست جهانی بسازد و به مخاطب برای کشف آن اعتماد کند.