یوتیوب در ۹ ژوئیه ۲۰۱۰ و در کنفرانس ویدکان از پشتیبانی ویدیوهای ضبط‌شده با کیفیت ۴کی خبر داد. پلتفرم حالا می‌توانست وضوح اصلی از ۳۶۰پی تا ۴کی را بپذیرد؛ جهشی که آن زمان اغراق‌آمیز به نظر می‌رسید، چون خیلی‌ها هنوز با صفحه کوچک و اینترنت ناپایدار تماشا می‌کردند.
این عدد فقط میانبری تبلیغاتی برای تصویر کمی شفاف‌تر نبود. یوتیوب ۴کی را ۴۰۹۶ در ۲۳۰۴ پیکسل توضیح داد؛ بیش از چهار برابر ۱۰۸۰پی. مخاطب برای دیدن وضوح اصلی بالاتر از فول اچ‌دی باید گزینه کیفیت اصلی را انتخاب می‌کرد.
اعلامیه همراه با هشدار عملی بود. دوربین‌های ۴کی گران بودند، پروژکتورهای ۴کی می‌توانستند اندازه یک یخچال کوچک باشند و پخش فایل‌ها به اینترنتی بسیار سریع نیاز داشت. پشتیبانی از قالب به معنی استفاده راحت همه مخاطبان نبود.
این فاصله میان توانایی و آمادگی روزمره در تاریخ ویدیو معمول است. پلتفرم‌ها اغلب قفسه را پیش از داشتن تلویزیون، دوربین یا اتصال مناسب در بیشتر خانه‌ها آماده می‌کنند. فیلم‌سازان اولیه می‌توانستند با قالب آینده آزمایش کنند، در حالی که آپلودهای معمول با وضوح پایین‌تر ادامه داشتند.
پس گام ۴کی یوتیوب حتی در زمان ناخوشایند بودن مهم بود. به سازندگان گفت قاب ویدیوی آنلاین هنوز می‌تواند بزرگ‌تر شود و به پلتفرم جایی داد تا یاد بگیرد فایل‌های عظیم، تصویر باکیفیت و مخاطب بی‌حوصله چگونه سرانجام کنار هم قرار می‌گیرند.